Hayatımda nerdesin bunu çözemediğimin farkındayım..Geliyorsun gidiyorsun ; ben ise sadece bir beden bırakmışım alaca karanlığın ortasında duran ışığın yanına..Ruhum karşıdan bedenimi izliyor.Tam o sırada sen geliyorsun yine, o kadar anlamlı cümleler kurup karşımda dikiliyorsun ki kendince, yine sana teslim oluyor çaresiz bedenim.Ruhum ise karşıdan bu olanlara şaşırıyor. Hani kırgındın diye hesaplaşıyor kendi kendine.Bu hesaplaşmalar hiç bitmeyecek bunu farkında aslında.Hesaplaşmaların cevaplarını bulmak için ne kadar hırpalan samda,tekrar bedenime dönüyor bakıyor işte o sırada sen yine sadece bedene ihtiyacın olduğunu , ruha olmadığını düşünmekten alamıyorum kendimi..Bu soru işaretleri ben düğümlerken bir gün sende çözeceksin farkında olmadan.. Ama o zaman o düğümlerin açılmasını görmek için arkama bakarmıyım onu bilmiyorum…