.....

yorgun yüreğinde bir ışık arar melekler..
sen ise düşünürsün karşılarına gecip geçmişini..
neydi bizi bu kadar yanlız bırakan.
aşk mı? arkadaslıkmı ? dostukluk mu ? yoksa hayat mı? diye
eline bir kadeh alıp viskini doldurursun yüreğine
iste o zaman aklına gelenler aslında her zaman yanında olanlardır..
bir yudumla gelirler bir yudumla giderler
kızsakta kırılsakta hayatımız budur....

Hayallerimde Koşuyorum Sana...

Soğuk ve karanlık gecelerden biriydi aslında düşüncelerimin güncellenmesi. Ellerim üşüyordu sıcak bir kahve fincanıyla bütünleşip ısıtmaya çalışıyordu parmak uçlarımı. Etrafa bakıp neler olacak acaba diye gözlerim sağ sol yapıyordu. Aynalar birbirleriyle bakışıyordu karşılıklı, yatağım yalnızım gel ısınalım diye fısıldanıyordu. Bense sezeni dinleyip, kaybolmuş ir çocuğun çaresizliğiyle ağlıyordum sessizce. Gecen zamanda olan biten her şey zihnimde tekrar yaşanıyordu. Ağlarken bir anda ufak bir tebessüm yüzümü aydınlattığını hissediyorum karanlıkta. Arkasından hıçkırıklara boğulan yüreğim takip ediyordu gecenin sessizliğini..Her yer karanlık ufak bir mum yanıyordu kahverengi masamın üstünde. Aydınlatamıyordu odamı. O da benim gibi sessiz ve korkaktı. Nefes almak istiyorduk birlikte. “Derin of çekip koşmak istiyordu yorgun bedenim. Nereye gideceğimi düşünmeden, hızlı kap çarpıntımla birlikte, belki ağlayarak belki gülerek çıkacaktı karşına yüreğim.Kollarım sana sarılmak için açılacaktı bu defa, beklide son defa.. Zamanı yine durduramayacaktık, bizi düşünmeden ilerleyecekti umarsızca. Güçlü durmaya çalışırken bir anda titremeye başlayacaktım. Sen üşüdüğümü zannedip,daha çok sarılacaktın ürkek bedenime beklide..Fakat ben o anda üşüdüğüm için değil, yorgunluğumun esiri olmuş duygularımla titreyecektim farkına varmadan.Sen yine gözlerimin içine bakmadan etrafı süzerek açıklama yapmaya çalışacaksın.
- “Hayır” diyeceksin,
- “Bitirdiler beni” diyeceksin…
Bense içimden “- yapma” diye çığlıklar atıp , başımı öne eğip cesaretimi son kez toplayıp gözlerinin içine son bir bakış konduracağım ve sessizce ellerini ellerimden kaçırıp ağlayarak tekrar renkli caddelere dönüp, daha hızlı koşarak yine sessiz karanlık odama dönecektim. Hiçbir şey söylemeden,sadece senin açıklamalarında aslında seninde fark ettiğin ama kabullenmediğin aşkı diridiri odamın tam ortasına gömeceğim.

Bunları düşünürken ürperiyordu yüreğim. Göz kapaklarım kepenkleri yarıya vurduğunu fark ediyorum . Ve sana yine hiçbir şey söylemeden kapatıyorum gözlerimi gecenin sessizliğiyle….