30 Aralık 2008 Salı

Sahte Maskeler

soğuk bedenlerle sevişti aylarca yüreğin aslında…Kurtulamadığın geçmişinle yüzleştin her defasından bir kadının yanından çekip giderken alıştırmaya çalıştın böyle ilişkilere kendini..İnandırmak için ilk bastan karşındakilere açıklama yapıp onları ikna etmek istedin bu yaşananlara. Kimse inanmadı senin gibi… Kalıplara soktun o masum yüzünü… Ne gerek vardı ki!! evet kolay bir hayat değil biz duygu yüklü yaşayan insanların hayatı…Kaçışlarımız korkularımız isyanlarımız başka insanların bize yaptıkları bizimde hak etmeyenlere yaptıklarımız....

29 Aralık 2008 Pazartesi

Bu Soğuklardan Geri Alın Beni

Umutlarım, kaygılarımla birlikte uzun soğuk bir yolculuğa çıkıyor aslında. Korkularım peşimi bırakmayacağı gibi heyecanlarım da önümde bir dağ oluşturacak bu ülkede… İlk başlarda gözlerimle süzeceğim kargaşaları daha sonra yüreğimle… Her gece soğuk bir yatağa girmek zor olacağa benziyor düşüncelerimin arasında. Aradığım sıcaklığı bulamadıkça geri dön diyeceğim kendi kendime. Beklide bir telefon veya bir mailden “geri dön” mesajı gelmesi için dilekler diyeceğim. Her defasında yakınlarımla konuşurken “hadi ama söyleyin” diyeceğim içimden.. Hiç biri bunu yapmayacak, bunun farkına vardığımda tekrar buralara alışmak için çabalar harcayacağım…Etrafı gözlerimle süzerken ,yüreğimde elemeler yapacağım.Ülkenin soğuğu insanların yüzünde bir perde oluşturmuşken,bir kez daha özlediğim sıcaklığa sığınacağım hayallerimle….

24 Aralık 2008 Çarşamba

Bilmediğin yerlerdesin aslında..

Sığdıramadığım raflardasın artık... Yerleştirmekte çok zorlanmıştım ilk başlarda, şimdi ise ne kadar rahat giriyorsun o tozlu raflara. İstemezdim seni oralarda yaşamaya mahkum etmek. Kendin istedin bunu o yüzden içimin rahatlığı kelimelerime vuruyor görüyorsun.Dönüp bakıyorum arada sana,yaşadıklarımıza ufak bir tebessümle masum bir bakışla düşünüyorum belki de her şeyi nasıl başladı ve nasıl bitti.İmkansızlarla yaşadığımızı sandık fakat hiçbir şey imkansız değildi.Onu öğrendik bittiğinde..
Ne kadar çok sevdiğimizi sandık birbirimizi değil mi?Vazgeçilmezdik sanki birbirimiz için..Sonunda gördük ki vazgeçiliyormuş her şeyden;senden bakışlarından yüreğinden vazgeçmek zor oldu ilk başlarda.. Ama bak şimdi tozlu raflarda yaşıyorsun.. Arada sırada seni oradan alıyorum; bir anda mutlu oluyorsun..Sanıyorsun ki hala seviliyorsun.. Ama bilmiyorsun asıl yerinin neresi olduğunu...

Ölümde var sonunda

Yıldızlar la başlamıştı bizim hikayemiz. Korkak, ürkek, sıra dışı bakışlarımızın dışında heyecan vardı yaşantımızda. Aynı doğrularımız vardı o günlerde .Şimdi ise doğru bile çizemiyoruz yaşadıklarımızdan ötürü .Küçük notlarımı ,fotoğraflarımı yakıp attın mı bilmiyorum… Hep yazardım hatırlarsın ,elime geçen bir peçete yaşadığımız her şeyi aklıma getirdi.Aslın da belki de son kez yazıyorum kardeşin olarak ,biliyorum ve farkındayım ikimizde gömdük diri diri birbirimizi. Dinlemedik ,konuşmadık,sorgulamadık sadece suçladık .Ayrılırken biliyorduk ki ikimiz içinde zor günler vardı önümüzde .İlk defa farklı şehirlerde yaşam kavgamızı verecektik .Ürkütücü, soğuk bir o kadar da renkli bir kent te sen olmadan yaşayacaktım , ama sen yinede tüm renkleri bileceksin sanmıştım.Hayal ettiklerimizin dışında yaşadık aylarca , birbirimizden haberimiz olmadan .Belki de kulaktan dolma haberler le tahminler yürütüyoruz karşılıklı hayatlarımızda.Daha da korkak yürüdüm bu kent te son konuşmalarımızın ardından .İçimde ve içinde biriktirdiğimiz hırçın , kırgın ,kaybedilmiş tüm duygular dı sanırım su yüzüne çıkanlar .O büyük kentin o büyülü meydanında , gökyüzüne baktım , yıldızlara , ve bir dilek hakkımı kullandım !

Bir gün ( en kısa zaman diliminde ) aramızdaki kırgınlıkların gözlerimizdeki sevinçlerle bastırılması dileğimle ...

23 Aralık 2008 Salı

Yetişemiyorum sana

Kelimeleri bile birleştirmekte zorlandığım bir zamandayım aslında..
Ne olduğunu anyalamadığım dakikaların saatlerin içine sığındığım bir günün sonlarındayım..
Her karşılaştığımda bu sefer yakalıcam desemde, o benden daha hızlı oldugu ıcın yavaşlıyorumm..
daha sonra bakıorum ki ben geçmişimle yürümeye çalışıyorum; asıl beni yoran bu mu acaba diye düşünüyorum...
Bunu düşünmekte benim zamanla aramızın açılmasına daha büyük bir sebep oluyor sanırım..