Ölümde var sonunda

Yıldızlar la başlamıştı bizim hikayemiz. Korkak, ürkek, sıra dışı bakışlarımızın dışında heyecan vardı yaşantımızda. Aynı doğrularımız vardı o günlerde .Şimdi ise doğru bile çizemiyoruz yaşadıklarımızdan ötürü .Küçük notlarımı ,fotoğraflarımı yakıp attın mı bilmiyorum… Hep yazardım hatırlarsın ,elime geçen bir peçete yaşadığımız her şeyi aklıma getirdi.Aslın da belki de son kez yazıyorum kardeşin olarak ,biliyorum ve farkındayım ikimizde gömdük diri diri birbirimizi. Dinlemedik ,konuşmadık,sorgulamadık sadece suçladık .Ayrılırken biliyorduk ki ikimiz içinde zor günler vardı önümüzde .İlk defa farklı şehirlerde yaşam kavgamızı verecektik .Ürkütücü, soğuk bir o kadar da renkli bir kent te sen olmadan yaşayacaktım , ama sen yinede tüm renkleri bileceksin sanmıştım.Hayal ettiklerimizin dışında yaşadık aylarca , birbirimizden haberimiz olmadan .Belki de kulaktan dolma haberler le tahminler yürütüyoruz karşılıklı hayatlarımızda.Daha da korkak yürüdüm bu kent te son konuşmalarımızın ardından .İçimde ve içinde biriktirdiğimiz hırçın , kırgın ,kaybedilmiş tüm duygular dı sanırım su yüzüne çıkanlar .O büyük kentin o büyülü meydanında , gökyüzüne baktım , yıldızlara , ve bir dilek hakkımı kullandım !

Bir gün ( en kısa zaman diliminde ) aramızdaki kırgınlıkların gözlerimizdeki sevinçlerle bastırılması dileğimle ...