Soğuk ve karanlık gecelerden biriydi aslında düşüncelerimin güncellenmesi. Ellerim üşüyordu sıcak bir kahve fincanıyla bütünleşip ısıtmaya çalışıyordu parmak uçlarımı. Etrafa bakıp neler olacak acaba diye gözlerim sağ sol yapıyordu. Aynalar birbirleriyle bakışıyordu karşılıklı, yatağım yalnızım gel ısınalım diye fısıldanıyordu. Bense sezeni dinleyip, kaybolmuş ir çocuğun çaresizliğiyle ağlıyordum sessizce. Gecen zamanda olan biten her şey zihnimde tekrar yaşanıyordu. Ağlarken bir anda ufak bir tebessüm yüzümü aydınlattığını hissediyorum karanlıkta. Arkasından hıçkırıklara boğulan yüreğim takip ediyordu gecenin sessizliğini..Her yer karanlık ufak bir mum yanıyordu kahverengi masamın üstünde. Aydınlatamıyordu odamı. O da benim gibi sessiz ve korkaktı. Nefes almak istiyorduk birlikte. “Derin of çekip koşmak istiyordu yorgun bedenim. Nereye gideceğimi düşünmeden, hızlı kap çarpıntımla birlikte, belki ağlayarak belki gülerek çıkacaktı karşına yüreğim.Kollarım sana sarılmak için açılacaktı bu defa, beklide son defa.. Zamanı yine durduramayacaktık, bizi düşünmeden ilerleyecekti umarsızca. Güçlü durmaya çalışırken bir anda titremeye başlayacaktım. Sen üşüdüğümü zannedip,daha çok sarılacaktın ürkek bedenime beklide..Fakat ben o anda üşüdüğüm için değil, yorgunluğumun esiri olmuş duygularımla titreyecektim farkına varmadan.Sen yine gözlerimin içine bakmadan etrafı süzerek açıklama yapmaya çalışacaksın.
- “Hayır” diyeceksin,
- “Bitirdiler beni” diyeceksin…
Bense içimden “- yapma” diye çığlıklar atıp , başımı öne eğip cesaretimi son kez toplayıp gözlerinin içine son bir bakış konduracağım ve sessizce ellerini ellerimden kaçırıp ağlayarak tekrar renkli caddelere dönüp, daha hızlı koşarak yine sessiz karanlık odama dönecektim. Hiçbir şey söylemeden,sadece senin açıklamalarında aslında seninde fark ettiğin ama kabullenmediğin aşkı diridiri odamın tam ortasına gömeceğim.
Bunları düşünürken ürperiyordu yüreğim. Göz kapaklarım kepenkleri yarıya vurduğunu fark ediyorum . Ve sana yine hiçbir şey söylemeden kapatıyorum gözlerimi gecenin sessizliğiyle….
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Bu yorum bir blog yöneticisi tarafından silindi.
YanıtlaSil:)
YanıtlaSil